Verbum

высмо́львацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да высмаліцца.

2. Зал. да высмольваць.

высмо́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да высмаліць ​¹.

вы́смыкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Вырваць, выцягнуць; вышмаргнуць што‑н. у некалькі прыёмаў.

высмы́кваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да высмыкаць, высмыкнуць.

вы́смыкнуты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад высмыкнуць.

вы́смыкнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.

Аднакр. да высмыкаць.

высмяга́ць, ‑ае; незак.

Незак. да высмягнуць.

вы́смяглы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і высмаглы.

вы́смягнуць, ‑не; пр. высмяг, ‑гла; зак.

Тое, што і высмагнуць. Праўда, вады ў чыгунку не было — ці маці адцадзіла, ці яна высмягла, высахла, як гарэла хата. Сачанка.

вы́снавацца, ‑снуецца; зак.

Вырысавацца, акрэсліцца (пра думку, погляд і пад.). У як бы выпусташаную беспрытомнасцю Галіну галаву прыйшла думка. Яна спачатку была невыразная, нясмелая, але праз момант выснавалася ва ўспамін. Сабаленка.