Verbum

высма́жваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да высмажыць.

вы́смажыцца, ‑жыцца; зак.

Добра ўсмажыцца; выскварыцца.

вы́смажыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., што.

Добра ўсмажыць; выскварыць. Высмажыць сала.

вы́смактаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад высмактаць.

вы́смактаць, ‑кчу, ‑кчаш, ‑кча; зак., што.

Смокчучы, выцягнуць якую‑н. вадкасць, вільгаць і пад.; выссаць. Высмактаць сок з яблыка. // Разм. Выцягнуць якую‑н. вадкасць помпай або якім‑н. іншым прыстасаваннем. Агонь высмактаў газу з лямпы. // Разм. Прагна выпіць усё. [Настуля:] — Сам гарэлку высмактаў, а чалавека частаваць няма чым. Чарнышэвіч.

•••

Высмактаць (усе, апошнія) сокі (кроў, сілы) з каго-чаго — знясіліць, замарыць.

Высмактаць з пальца — тое, што і выссаць з пальца (гл. выссаць).

вы́смалены ​¹, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад высмаліць ​¹.

вы́смалены ​², ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад высмаліць ​².

вы́смаліцца ​¹, ‑ліцца; зак.

Прасякнуць смалою; прасмаліцца.

вы́смаліцца ​², ‑ліцца; зак.

Разм. Выгараць ад сонца, агню і пад.

вы́смаліць ​¹, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.

Абмазаць што‑н. смалою; прасмаліць. Высмаліць дно лодкі. Высмаліць шпалы.

вы́смаліць ​², ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.

Разм. Знішчыць агнём, сонцам і пад.; выпаліць. Пажар высмаліў лес. Спёка высмаліла траву на паплавах.

высма́львацца, ‑аецца; незак.

Зал. да высмальваць.

высма́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да высмаліць ​².