Verbum

вы́ратавацца, ‑туюся, ‑туешся, ‑туецца; зак.

Аказацца выратаваным ад гібелі, небяспекі, пагрозы чаго‑н.; уберагчыся. [Шкробат:] — Людзі кінулі ўсё, рынулі і паўцякалі, каб хаця самім выратавацца. Галавач.

вы́ратаваць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., каго-што.

Дапамагчы каму‑н. пазбегнуць гібелі, небяспекі, пагрозы; уберагчы. Выратаваць жыццё. □ [Сакратар:] — Вялікая дружба савецкіх народаў выратавала Беларусь у вайне. Хадкевіч. Выпала магчымасць выратаваць свайго чалавека, — і ўсё асабістае адышло, адступіла. Кулакоўскі.

вырато́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да выратавацца.

2. Зал. да выратоўваць.

вырато́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выратаваць.

вырато́ўны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і выратавальны. Вецер гудзеў бы шалёны, нацягваючы струнамі канаты абедзвюх мачтаў, цяжка пахлопваючы намоклымі брызентамі выратоўных шлюпак. Лынькоў.

вырато́ўчы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і выратавальны. І з усіх бакоў пад вечар прыйшлі на электрастанцыю выратоўчыя брыгады. Броўка.

вы́раўнаваны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выраўнаваць.

вы́раўнавацца, ‑нуецца; зак.

Стаць роўным, гладкім.

вы́раўнаваць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; зак., што.

Зрабіць што‑н. роўным, гладкім. Выраўнаваць пляцоўку.

выраўно́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выраўноўваць — выраўнаваць і выраўноўвацца — выраўнавацца.