вы́мя, ‑мя, ‑мю, ‑мя, ‑мем, ‑мі;
Орган з малочнымі залозамі і саскамі ў млекакормячых жывёл, у якім утвараецца малако.
Verbum
анлайнавы слоўнікТлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVuвымяжо́ўвацца, ‑аецца;
1.
2.
вымяжо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
вымяра́льнік, ‑а,
1. Прылада, прызначаная для вымярэння.
2. Тое, што і вымернік.
вымяра́льны, ‑ая, ‑ае.
Прызначаны для вымярэння.
вымяра́льшчык, ‑а.
Той, хто займаецца вымярэннем чаго‑н.
вымяра́льшчыца, ‑ы,
вымяра́цца, ‑аецца;
1. Вызначацца якой‑н. мерай.
2.
вымяра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
вымярза́нне, ‑я,