вы́меняць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., што.
Набыць што‑н. шляхам абмену.
выме́р, ‑у, м.
Разм. Вызначэнне велічыні, памераў чаго‑н.; вымярэнне. [Беразінец:] — У нас тут няма пэўных звестак, бо ніхто раней такіх вымераў не рабіў. Броўка.
вы́мераны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад вымераць.
вы́мераць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Дакладна вызначыць велічыню, памеры чаго‑н. Вымераць крывяны ціск. Вымераць плошчу пакоя.
выме́рванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. вымерваць — вымераць.
выме́рвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да вымерваць.
выме́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да вымераць.
вы́мерзлы, ‑ая, ‑ае.
Які загінуў ад марозу, вымерз. Стаяла.. [ігруша] голая, счарнелая, з вузлаватымі сукамі, з вымерзлым сям-там галінкамі. Лынькоў.
вы́мерзнуць, ‑не; зак.
1. Загінуць ад марозу, холаду. Рунь вымерзла. Сады вымерзлі.
2. Прамерзнуць, высахнуць на марозным паветры; ператварыцца ў лёд. Ручай вымерз да дна. □ Дзяўчына адагрэла рукі, апранулася і панесла вешаць на платы бялізну. Няхай вымерзне добра, тады ў хаце скора дасохне. Чарнышэвіч.
вы́меркаваны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад вымеркаваць.