выклада́цца, ‑аецца; незак.
Зал. да выкладаць (у 1, 3 знач.).
выклада́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., што.
1. Вучыць каго‑н. чаму‑н., перадаючы звесткі з якой‑н. галіны ведаў. Выкладаць родную мову.
2. і без дап. Займацца педагагічнай практыкай, працаваць настаўнікам. Выкладаць у школе.
3. Выказваць, тлумачыць. Выкладаць свае думкі. □ Па меры таго, як выкладаў Сцёпка свой план, слухачы ўсё больш і больш захапляліся ім. Колас.
выкла́дванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. выкладваць — выкласці.
выкла́двацца, ‑аецца; незак.
1. Прыгожа ўкладвацца (пра валасы). Светлыя валасы .. [Жана] выкладваліся хвалямі. Новікаў.
2. Зал. да выкладваць.
выкла́дваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да выкласці.
вы́кладзены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад выкласці.
вы́кладка, ‑і, ДМ ‑дцы; Р мн. ‑дак, ж.
1. Тое, што павінен мець пры сабе салдат у паходзе. Баявая выкладка.
2. звычайна мн. (вы́кладкі, ‑дак). Разлікі, вылічэнні; аргументы, доказы. Матэматычныя выкладкі. □ Прайшло яшчэ колькі часу, і гэты метад быў усебакова абгрунтаваны, падмацаваны тэхнічнымі выкладкамі, правераны практыкай. Васілёнак.
3. Дзеянне паводле дзеясл. выкласці (у 2 знач.).
выкла́дчык, ‑а, м.
Той, хто выкладае які‑н. вучэбны прадмет у навучальнай установе. Выкладчык інстытута. Выкладчык геаграфіі.
выкла́дчыцкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да выкладчыка; які складаецца з выкладчыкаў. Выкладчыцкая работа. Выкладчыцкая практыка. Выкладчыцкі калектыў.