выкарчо́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. выкарчоўваць — выкарчаваць.
выкарчо́ўвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да выкарчоўваць.
выкарчо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да выкарчаваць.
выкарчо́ўка, ‑і, ДМ ‑ўцы, ж.
Дзеянне паводле дзеясл. выкарчоўваць — выкарчаваць (у 1 знач.).
выкарыста́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. выкарыстаць.
вы́карыстаны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад выкарыстаць.
вы́карыстаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
Скарыстаць што‑н., ужыць у сваіх мэтах. Выкарыстаць адпачынак. Выкарыстаць зручны момант. □ Якаў радаваўся свайму вольнаму вечару, было жаданне як мага лепш выкарыстаць яго. Кулакоўскі. Свет для моладзі цяпер адкрыты, шырокі — чаму ж не выкарыстаць гэтую магчымасць?.. Хадкевіч. // Знайсці прымяненне. Пакуль на поле не выехалі, прараб стараўся выкарыстаць кожнага цалінніка на будоўлі. Пальчэўскі.
выкарысто́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. выкарыстоўваць — выкарыстаць.
выкарысто́ўвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да выкарыстоўваць.
выкарысто́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да выкарыстаць.