выжля́тнік, ‑а, м.
1. Той, хто загадвае гончымі сабакамі на паляванні. Колькі выжлятнікаў і загоншчыкаў затапталі .. [панскія] жарабцы ў час паляванняў! Якімовіч.
2. Тое, што і выжал. Мы ненавідзелі той хутар,.. І брэх выжлятнікаў прыкутых. Панчанка.
выжыва́льнасць, ‑і, ж.
Кніжн. Ступень выжывання. Выжывальнасць патомства.
выжыва́нне 1, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. выжываць 1 — выжыць 1.
выжыва́нне 2, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. выжываць 2 — выжыць 2.
выжыва́ць 1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да выжыць 1.
выжыва́ць 2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да выжыць 2.
выжы́львацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
Разм. Працаваць з вялікім стараннем, з натугай. Цяжка было.. [Акіліне] з дачкою выкідацца з бясхлеб’я, але ж выжыльвалася як магла. Вітка.
вы́жым, ‑у, м.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. выжымаць — выжаць 2.
выжыма́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. выжымаць — выжаць 2.
выжыма́цца, ‑аецца; незак.
Зал. да выжымаць.
выжыма́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да выжаць 2.
выжына́цца, ‑аецца; незак.
Зал. да выжынаць.