выго́да, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.
1. пераважна мн. (выго́ды, ‑аў). Усё, што задавальняе максімальныя запатрабаванні, чым зручна карыстацца. Кватэра з выгодамі. □ Добры хутар! Месца вясёлае, усе выгоды пад рукою. Тут табе і зямля, і паша, і дровы. Колас.
2. Прыволле. У калгасе на выгодзе, На палянцы ля крыніцы Разышліся ў карагодзе Маладыя жарабіцы. Крапіва.
3. Абл. Выгада (у 1 знач.). [Алесь:] — У маёй прапанове ёсць рызыка, але ёсць і велізарная выгода. Броўка.
выго́дна,
1. Прысл. да выгодны (у 1 знач.).
2. безас. у знач. вык. Добра, прыемна, з дастатковай колькасцю выгод. Хоць заплаціць, прыходзіцца дорага, затое ж ехаць будзе выгодна. Колас.
выго́дны, ‑ая, ‑ае.
1. Добра прыстасаваны для зручнага карыстання. Выгодны вячэрні поезд. □ Перабраліся маладыя на другую кватэру, больш прасторную і выгодную, і Насця стала гаспадыняй. Колас.
2. Прывольны. Выгодныя мясціны.
выго́льванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. выгольваць — выгаліць.
выго́львацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да выгаліцца.
2. Зал. да выгольваць.
выго́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да выгаліць.
выго́ністы, ‑ая, ‑ае.
Разм. Які ўзняўся высока ўверх; стромкі. Выгоністая сасна.
выго́ртванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. выгортваць — выгарнуць.
выго́ртвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да выгортваць.