Verbum

выгафто́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выгафтаваць.

вы́гаціць, ‑гачу, ‑гаціш, ‑гаціць; зак., што.

Зрабіць гаць на чым‑н. Выгаціць дарогу бярвеннем.

вы́гачаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выгаціць.

выга́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выгачваць — выгаціць.

выга́чвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да выгачваць.

выга́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выгаціць.

вы́гіб, ‑у, м.

Выпукласць, выпуклая лінія згібу. Выгіб дугі. Выгіб ракі. □ Выгібы хваль, разварушаных лодкай, пабліскваюць, адсвечваюць на пясчаным дне. Брыль.

выгіба́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Тое, што і выгінацца.

2. Зал. да выгібаць.

выгіба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Тое, што і выгінаць.

вы́гін, ‑у, м.

Тое, што і выгіб. Вакол ляжала ўтульная лугавінка з рэдкімі маладымі бярозкамі, уся ў дзятлавіне, адным краем упіралася яна ў выгін рэчкі, што паварочвала тут у бок ад вёскі. Хадкевіч.