дэзактыва́цыя, ‑і,
Выдаленне радыеактыўных рэчываў з паверхні або з масы розных аб’ектаў знешняга асяроддзя (вады, збудаванняў, адзення, прадуктаў і інш.).
[Ад фр. dés- — ад‑, раз- і лац. activus — дзейны.]
дэзактыва́цыя, ‑і,
Выдаленне радыеактыўных рэчываў з паверхні або з масы розных аб’ектаў знешняга асяроддзя (вады, збудаванняў, адзення, прадуктаў і інш.).
[Ад фр. dés- — ад‑, раз- і лац. activus — дзейны.]
дэзарганізава́насць, ‑і,
Уласцівасць дэзарганізаванага.
дэзарганізава́ны, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
дэзарганізава́цца, ‑зуецца;
Прыйсці ў стан дэзарганізацыі.
дэзарганізава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе;
Выклікаць дэзарганізацыю каго‑, чаго‑н., унесці беспарадак, замяшанне ў што‑н.
дэзарганіза́тар, ‑а,
Той, хто дэзарганізуе, уносіць дэзарганізацыю.
дэзарганіза́тарскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да дэзарганізатара.
дэзарганіза́тарства, ‑а,
Дэзарганізатарскія паводзіны, дзеянні.
дэзарганіза́цыя, ‑і,
Разлад арганізаванасці, парушэнне парадку, нармальнай дзейнасці каго‑, чаго‑н.
[Фр. désorganisation.]
дэзарганізо́ўвацца, ‑аецца;
1.
2.