Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

выва́рвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да выварыцца.

2. Зал. да выварваць.

выва́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выварыць.

вы́варка, ‑і, ДМ ‑рцы, ж.

1. Дзеянне паводле дзеясл. выварыць (у 1 знач.).

2. Разм. Пасудзіна, у якой выварваецца бялізна.

вы́варкі, ‑аў; адз. няма.

Спец. Рэшткі, якія засталіся пасля выварвання чаго‑н.

выварны́, ‑ая, ‑ое.

Здабыты шляхам выварвання. Выварная соль.

вываро́чвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да вывернуцца (у 1–5 знач.).

2. Зал. да выварочваць.

вываро́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да вывернуць.

вы́варыцца, ‑рыцца; зак.

1. Вылучыцца ў выніку варкі. Выварыўся цукар з буракоў.

2. Страціць якія‑н. якасці, асаблівасці ў працэсе доўгай варкі. Мяса добра выварылася.

вы́варыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак., што.

1. Здабыць што‑н. пры дапамозе кіпячэння, выварвання. Выварыць клей з касцей.

2. Пазбавіць якіх‑н. якасцей, асаблівасцей шляхам доўгага кіпячэння, варкі. Выварыць мяса.

3. Кіпячэннем ачысціць ад чаго‑н. Выварыць бялізну.

вы́вастраны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад вывастрыць.