дапра́сці, ‑праду, ‑прадзеш, ‑прадзе; ‑прадзём, ‑прадзяце; пр. дапраў, ‑прала; зак., што.
Скончыць прасці што‑н. Дапрасці кудзелю.
дапра́ўды, прысл.
Разм. Сапраўды. — Што-ж... узрост... Дапраўды пара ў абоз, — думаў стары. Шамякін.
дапрацава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад дапрацаваць.
дапрацава́цца, ‑цуюся, ‑цуешся, ‑цуецца; зак.
Разм. Празмернай працай давесці сябе да непрыемных вынікаў. Дапрацаваўся да знямогі.
дапрацава́ць, ‑цую, ‑цуеш, ‑цуе; зак.
1. што. Канчаткова завяршыць працу над чым‑н.; дадатковай апрацоўкай давесці да патрэбнай якасці. Дапрацаваць дысертацыю. Дапрацаваць раман.
2. Прапрацаваць да якога‑н. часу. Дапрацаваць да зімы.
дапрацо́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да дапрацавацца.
2. Зал. да дапрацоўваць.
дапрацо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да дапрацаваць.
дапрацо́ўка, ‑і, ДМ ‑цоўцы, ж.
Дзеянне паводле дзеясл. дапрацоўваць — дапрацаваць (у 1 знач.). Дапрацоўка рукапісу. Дапрацоўка праекта.
дапрызы́ўнік, ‑а, м.
Малады хлопец, які праходзіць папярэднюю падрыхтоўку перад прызывам на абавязковую вайсковую службу. — 15 гэтага месяца і гэтага года, значыць, паслязаўтра, — растлумачыў Сцёпка, — дапрызыўніку калгаса «Вясна» Максіму Чарнуку з’явіцца ў райваенкамат у г. Н. для адпраўкі ў часць... Каваль.
дапрызы́ўны, ‑ая, ‑ае.
Які папярэднічае прызыву на абавязковую вайсковую службу. Дапрызыўны ўзрост. Дапрызыўная падрыхтоўка.