Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

дама́заць, ‑мажу, ‑мажаш, ‑мажа; зак., што.

1. Дакончыць мазанне чаго‑н.; абмазаць, намазаць да якога‑н. месца.

2. Расходаваць на мазанне ўвесь матэрыял. Дамазаць усю гліну.

дама́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да дамазаць.

дамайстрава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што.

Скончыць майстраваць, рабіць што‑н. Дамайстраваць цацку.

дамака́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да дамокнуць.

дамалаці́ць, ‑лачу, ‑лоціш, ‑лоціць; зак., што.

Закончыць малацьбу чаго‑н. Дамалаціць грэчку. Дамалаціць авёс.

дамалёўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. дамалёўваць — дамаляваць.

дамалёўвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да дамалеўваць.

дамалёўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да дамаляваць.

дамалёўка, ‑і, ДМ ‑лёўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. дамалеўваць — дамаляваць.

дамало́ткі, ‑так; адз. няма.

Разм. Завяршэнне малацьбы. Сёння ў калгасе дамалоткі.