Verbum

водазабо́р, ‑а і ‑у, м.

1. ‑у. Спец. Падаванне вады з ракі ці вадасховішча ў арашальныя, суднаходныя каналы і водаправодныя сістэмы.

2. ‑а. Гідратэхнічнае збудаванне, якое служыць для забору вады з ракі ці вадасховішча.

водазабо́рны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да водазабора (у 2 знач.).

водазабяспе́чанасць, ‑і, ж.

Ступень забяспечанасці вадой зямлі, пасеваў і пад. Водазабяспечанасць зямель.

водазмяшчэ́нне, ‑я, н.

Колькасць вады, якая выцясняецца суднам і якая роўна вазе судна. Судна водазмяшчэннем у пяць тысяч тон.

водакарыста́нне, ‑я, н.

Карыстанне ведалі (воднымі аб’ектамі) для задавальнення патрэб насельніцтва, сельскай гаспадаркі, прамысловасць транспарту і інш.

водалюбі́вы, ‑ая, ‑ае.

Які расце пераважна на вільготных, сырых глебах. Водалюбівыя расліны.

водалячэ́бніца, ‑ы, ж.

Спецыяльна абсталяваная ўстанова, дзе праводзіцца водалячэнне.

водалячэ́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да водалячэння. Водалячэбны корпус. Водалячэбныя працэдуры.

водалячэ́нне, ‑я, н.

Сістэма лячэння хворых вадой (ванны, душы, купанне і інш.).

воданаграва́льнік, ‑а, м.

Апарат для награвання вады.