Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

водаадлі́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які адпампоўвае ваду ў шахтах.

водаахо́ўны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для аховы водных рэсурсаў рэк, вадаёмаў.

водаачы́стка, ‑і, ДМ ‑тцы, ж.

Ачыстка вады.

водаачышча́льнік, ‑а, м.

Спец. Апарат для ачысткі вады; фільтр.

водаачышча́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для ачышчэння вады. Водаачышчальная станцыя. Водаачышчальная сістэма.

водаваро́т, ‑у, М ‑роце, м.

Тое, што і вір. І ён паплыў, аддаўшыся на ўладу імклівай плыні і пеністым водаваротам ракі. Лынькоў. Яму зрабілася маркотна, што праляцела так многа год у вечным водавароце спраў. Асіпенка.

водавымяра́льнік, ‑а, м.

Спец. Прыбор для вымярэння скорасці цячэння і расходу вады.

водавымяра́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для вымярэння вады.

водагаспада́рчы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да воднай гаспадаркі.

водазабеспячэ́нне, ‑я, н.

Забеспячэнне вадой. Водазабеспячэнне гарадоў.