Verbum

во́гненны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і агнявы (у 1–4 знач.) і агністы. Дзікія крыкі жанчын і дзяцей чуліся з вогненнага пекла. Чорны. Здавалася, назаўсёды адышлі ў мінулае вогненныя партызанскія ночы. Паслядовіч.

вогнепакло́ннік, ‑а, м.

Прыхільнік рэлігіі, якой уласцівы культ агню.

вогнепакло́нніца, ‑ы, ж.

Жан. Завогнепаклоннік.

вогнепакло́нніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вогнепаклонніка, вогнепаклонства.

вогнепакло́нства, ‑а, н.

Культ агню, уласцівы некаторым рэлігіям.

вогнеправо́дны, ‑ая, ‑ае.

У выразе: вогнеправодны шнур гл. шнур.

вогнепрыпа́сы, ‑аў; адз. няма.

Спец. Агнястрэльныя прыпасы (патроны, снарады і пад.), а таксама запалы, узрывальнікі, якія выкарыстоўваюцца для ўзрываў гранат, мін і пад.

вогнетрыва́ласць, ‑і, ж.

Уласцівасць вогнетрывалага. Вогнетрываласць цэглы.

вогнетрыва́лы, ‑ая, ‑ае.

Здольны вытрымліваць высокую тэмпературу. Вогнетрывалая цэгла. Вогнетрывалая сталь.

вогнетушы́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да тушэння агню.