Verbum

вы́дма, ‑ы, ж.

Наносны пясчаны пагорак. Зноў і зноў на беражок тонкай выдмаю пясок вольны вецер сцеле. Вялюгін.

выдо́йвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да выдойваць.

выдо́йваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выдаіць.

вы́дра, ‑ы, ж.

1. Млекакормячая драпежная жывёліна сямейства куніцавых з футрам цёмна-бурага колеру, якая вядзе паўводны спосаб жыцця. Марская выдра. // Футра гэтай жывёліны. Каўнер з выдры.

2. перан. Груб. Пра злую няўжыўчывую жанчыну.

вы́дравы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да выдры; зроблены з футра выдры. Выдравы каўнер.

вы́драіць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Нацерці, начысціць да бляску.

выдра́йваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выдраіць.

вы́драны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выдраць.

выдраня́ і выдранё, ‑няці; мн. ‑няты, ‑нят; н.

Дзіцянё выдры.

вы́драпаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм.

1. Драпаючы, выдраць. Выдрапаць вочы.

2. Драпаючы, напісаць, намаляваць. Выдрапаць літару.