выдзіма́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Зроблены пры дапамозе выдзімання.
2. Такі, работа якога грунтуецца на прынцыпе выдзімання.
Verbum
анлайнавы слоўнікТлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVuвыдзіма́льшчык, ‑а,
Рабочы, які займаецца выдзіманнем шкляных вырабаў.
выдзіма́льшчыца, ‑ы,
выдзіма́нне, ‑я,
1.
2. Выраб пустацелых прадметаў з расплаўленага шкла пры дапамозе моцнага струменя паветра.
выдзіма́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Выраблены шляхам выдзімання (у 2 знач.).
2. Пустацелы.
выдзіма́цца, ‑аецца;
выдзіма́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
выдзіра́нне, ‑я,
выдзіра́цца, ‑аецца;
1.
2.
выдзіра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.