тра́ўнік, ‑а, м.
Старадаўняя кніга, якая змяшчае апісанне лекавых раслін.
тра́ўнікавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да траўніка. Траўнікавая кніга.
трафарэ́т, ‑а і ‑у, М ‑раце, м.
1. ‑а. Пласцінка з металу, кардону, фанеры і пад. з прарэзанымі літарамі, малюнкамі, прызначанымі для нанясення падпісаў на плакаты, малюнкаў на сцены і пад. Трафарэт для плакатаў. // Малюнак, літары і пад., зробленыя з дапамогай такога прыстасавання. Пагоны з жоўтымі трафарэтамі вучылішча акуратна сядзелі на .. плячах [Васіля]. Алешка.
2. ‑у; перан. Раз і назаўсёды прыняты ўзор каго‑, чаго‑н., якога слепа прытрымліваюцца; шаблон. І тут уладальнік шаноўнай лысіны не то што разгубіўся, а праваліў сябе, бо не змог выйсці з прызвычаенага трафарэту сваіх выступленняў. Лынькоў.
[Ад іт. traforetto — прадзіраўленае.]
трафарэ́тка, ‑і, ДМ ‑тцы, ж.
1. Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. трафарэціць.
2. Р мн. ‑так. Разм. Тое, што і трафарэт (у 1 знач.).
3. Р мн. ‑так. Спец. Пэндзаль, якім малююць па трафарэце.
трафарэ́тнасць, ‑і, ж.
Уласцівасць трафарэтнага (у 2 знач.). Трафарэтнасць мовы.
трафарэ́тны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да трафарэта (у 1 знач.). Трафарэтная пласцінка. // Прызначаны для работы з трафарэтам. Трафарэтны пэндзаль. // Зроблены пры дапамозе трафарэта. Трафарэтны ўзор.
2. перан. Заснаваны на трафарэце (у 2 знач.); шаблонны. Трафарэтнае пытанне. Трафарэтны выраз. Трафарэтнае рашэнне.
трафарэ́тчык, ‑а, м.
Той, хто працуе з трафарэтам (у 1 знач.).
трафарэ́ціцца, ‑ціцца; незак.
Зал. да трафарэціць.
трафарэ́ціць, ‑рэчу, ‑рэціш, ‑раніць; незак., што.
Спец. Размалёўваць, распісваць пры дапамозе трафарэта.
трафе́й, ‑я, м.
1. часцей мн. (трафе́і, ‑яў). Узбраенне і ваенная маёмасць, захопленыя ў пераможанага праціўніка. Трафеяў знайшлі не дужа багата: адну нямецкую вінтоўку без затвора, патроны розных калібраў, ракетніцу і дзве гранаты. Сіняўскі. Не ўратавалі і адхонныя скалы, і навейшая зброя імперыялістаў: фалангістаў разбілі ўшчэнт, і багатыя ваенныя трафеі напоўнілі арсенал пераможцаў. Кухараў.
2. часцей мн. (трафе́і, ‑яў). Рэчы, здабыча як сведчанне або вынік перамогі, поспеху ў якой‑н. галіне. Паляўнічыя трафеі. □ Акуратненька ачысціўшы ад пяску,.. [Лабановіч] палажыў грыбы ў хустачку і з гэтымі трафеямі пайшоў далей. Колас. Амаль з кожных спаборніцтваў .. [Мечыслаў Палом] вяртаецца са спартыўнымі трафеямі. «Беларусь».
3. Арнаментальнае ўпрыгожанне ў выглядзе ваенных даспехаў.
[Фр. trophée.]