пі́скаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пі́скаю |
пі́скаем |
| 2-я ас. |
пі́скаеш |
пі́скаеце |
| 3-я ас. |
пі́скае |
пі́скаюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пі́скаў |
пі́скалі |
| ж. |
пі́скала |
| н. |
пі́скала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пі́скай |
пі́скайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
пі́скаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Піску́ха ’(скаромны) абрад, вячэра перад Вадохрышчам’ (лельч., гом., Мат. Гом.). Да пі́скаць, піск (гл.). Матывацыя наймення няясная. Магчыма, калька літ. raudìnė ’малітва за памерлых з плачам і галашэннем’, raudà, raudãvimas ’плач, плач з галашэннем’, якое Лаўчутэ (Балто-слав. этнояз. отношения, 30) лічыць крыніцай бел. радуніца (радаўніца) ’дзень памінання памерлых, дзяды’; калькаваная назва ўтворана, каб пазбегнуць асацыяцый з ра́ды, ра́давацца ’весяліцца’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)