зваро́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зваро́тны зваро́тная зваро́тнае зваро́тныя
Р. зваро́тнага зваро́тнай
зваро́тнае		 зваро́тнага зваро́тных
Д. зваро́тнаму зваро́тнай зваро́тнаму зваро́тным
В. зваро́тны (неадуш.)
зваро́тнага (адуш.)		 зваро́тную зваро́тнае зваро́тныя (неадуш.)
зваро́тных (адуш.)
Т. зваро́тным зваро́тнай
зваро́тнаю		 зваро́тным зваро́тнымі
М. зваро́тным зваро́тнай зваро́тным зваро́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паслядо́ўна-зваро́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паслядо́ўна-зваро́тны паслядо́ўна-зваро́тная паслядо́ўна-зваро́тнае паслядо́ўна-зваро́тныя
Р. паслядо́ўна-зваро́тнага паслядо́ўна-зваро́тнай
паслядо́ўна-зваро́тнае		 паслядо́ўна-зваро́тнага паслядо́ўна-зваро́тных
Д. паслядо́ўна-зваро́тнаму паслядо́ўна-зваро́тнай паслядо́ўна-зваро́тнаму паслядо́ўна-зваро́тным
В. паслядо́ўна-зваро́тны (неадуш.)
паслядо́ўна-зваро́тнага (адуш.)		 паслядо́ўна-зваро́тную паслядо́ўна-зваро́тнае паслядо́ўна-зваро́тныя (неадуш.)
паслядо́ўна-зваро́тных (адуш.)
Т. паслядо́ўна-зваро́тным паслядо́ўна-зваро́тнай
паслядо́ўна-зваро́тнаю		 паслядо́ўна-зваро́тным паслядо́ўна-зваро́тнымі
М. паслядо́ўна-зваро́тным паслядо́ўна-зваро́тнай паслядо́ўна-зваро́тным паслядо́ўна-зваро́тных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паступа́льна-зваро́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паступа́льна-зваро́тны паступа́льна-зваро́тная паступа́льна-зваро́тнае паступа́льна-зваро́тныя
Р. паступа́льна-зваро́тнага паступа́льна-зваро́тнай
паступа́льна-зваро́тнае		 паступа́льна-зваро́тнага паступа́льна-зваро́тных
Д. паступа́льна-зваро́тнаму паступа́льна-зваро́тнай паступа́льна-зваро́тнаму паступа́льна-зваро́тным
В. паступа́льна-зваро́тны (неадуш.)
паступа́льна-зваро́тнага (адуш.)		 паступа́льна-зваро́тную паступа́льна-зваро́тнае паступа́льна-зваро́тныя (неадуш.)
паступа́льна-зваро́тных (адуш.)
Т. паступа́льна-зваро́тным паступа́льна-зваро́тнай
паступа́льна-зваро́тнаю		 паступа́льна-зваро́тным паступа́льна-зваро́тнымі
М. паступа́льна-зваро́тным паступа́льна-зваро́тнай паступа́льна-зваро́тным паступа́льна-зваро́тных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ула́сна-зваро́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ула́сна-зваро́тны ула́сна-зваро́тная ула́сна-зваро́тнае ула́сна-зваро́тныя
Р. ула́сна-зваро́тнага ула́сна-зваро́тнай
ула́сна-зваро́тнае		 ула́сна-зваро́тнага ула́сна-зваро́тных
Д. ула́сна-зваро́тнаму ула́сна-зваро́тнай ула́сна-зваро́тнаму ула́сна-зваро́тным
В. ула́сна-зваро́тны (неадуш.)
ула́сна-зваро́тнага (адуш.)		 ула́сна-зваро́тную ула́сна-зваро́тнае ула́сна-зваро́тныя (неадуш.)
ула́сна-зваро́тных (адуш.)
Т. ула́сна-зваро́тным ула́сна-зваро́тнай
ула́сна-зваро́тнаю		 ула́сна-зваро́тным ула́сна-зваро́тнымі
М. ула́сна-зваро́тным ула́сна-зваро́тнай ула́сна-зваро́тным ула́сна-зваро́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Крынь ’крыніца’ (Яшк.). Гл. крынка. Зваротнае словаўтварэнне да крыніца (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кі́ста ’гронка (аўса)’ (Сл. паўн.-зах.). Зваротнае ўтварэнне ад кісць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кі́ха ’гумавая камера’ (Сцяшк., З нар. сл.). Зваротнае ўтварэнне да кішка (параўн. польск. kiszka ’тс’).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ко́шчыць ’драпаць зямлю (пра курэй)’ (Жыв. сл.). Параўн. польск. koście ’паскудзіць’. Інтэрпрэтуецца як зваротнае вытворнае да пакосць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Мардзе́лік ’корж’ (Ян.). З мардзе́ль ’таўстун’ (Ян.) — паводле падабенства формы. Зваротнае развіццё семантыкі параўн. рус. пышка ’пампушка’ і ’дзяўчына, маладзіца’, драг. роўге́ня ’дародная кабета’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прыжы́ліць, прыжы́ліваць ’прыгнятаць, уціскаць; настойваць зрабіць што-небудзь звыш моцы’ (Нас.). Да жы́ліць ’прымушаць; гвалтоўна патрабаваць, выцягваць’, зваротнае жы́ліцца (гл.), якія працягваюць прасл. *žiliti (sę) ’напружваць жылы’ → ’натужвацца’ < *žila, гл. жы́ла.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)