адпаве́днік, -а, мн. -і, -аў, м.

Што-н. раўназначнае, раўнацэннае чаму-н.; эквівалент.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адпо́р, -у, м.

Адбіццё нападу або процідзеянне каму-, чаму-н.

Даць а. ворагу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

канстытуі́раваць

‘надаць (надаваць) законную сілу чаму-небудзь (акту, аб'яднанню і пад.); устанавіць (устанаўліваць) склад чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. канстытуі́рую канстытуі́руем
2-я ас. канстытуі́руеш канстытуі́руеце
3-я ас. канстытуі́руе канстытуі́руюць
Прошлы час
м. канстытуі́раваў канстытуі́равалі
ж. канстытуі́равала
н. канстытуі́равала
Загадны лад
2-я ас. канстытуі́руй канстытуі́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час канстытуі́руючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

канстытуі́раваць

‘надаць (надаваць) законную сілу чаму-небудзь (акту, аб'яднанню і пад.); устанавіць (устанаўліваць) склад чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. канстытуі́рую канстытуі́руем
2-я ас. канстытуі́руеш канстытуі́руеце
3-я ас. канстытуі́руе канстытуі́руюць
Прошлы час
м. канстытуі́раваў канстытуі́равалі
ж. канстытуі́равала
н. канстытуі́равала
Загадны лад
2-я ас. канстытуі́руй канстытуі́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час канстытуі́раваўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

насуро́чыць

‘прынесці няшчасце, пашкодзіць каму-небудзь, чаму-небудзь (насурочыць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. насуро́чу насуро́чым
2-я ас. насуро́чыш насуро́чыце
3-я ас. насуро́чыць насуро́чаць
Прошлы час
м. насуро́чыў насуро́чылі
ж. насуро́чыла
н. насуро́чыла
Загадны лад
2-я ас. насуро́ч насуро́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час насуро́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паска́чваць

‘надаць круглую форму чаму-небудзь; качаючы, скруціць што-небудзь у валік; качаючыся, прыціснуць што-небудзь да зямлі’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паска́чваю паска́чваем
2-я ас. паска́чваеш паска́чваеце
3-я ас. паска́чвае паска́чваюць
Прошлы час
м. паска́чваў паска́чвалі
ж. паска́чвала
н. паска́чвала
Загадны лад
2-я ас. паска́чвай паска́чвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час паска́чваўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ссуро́чыць

‘прынесці няшчасце, пашкодзіць каму-небудзь, чаму-небудзь (ссурочыць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ссуро́чу ссуро́чым
2-я ас. ссуро́чыш ссуро́чыце
3-я ас. ссуро́чыць ссуро́чаць
Прошлы час
м. ссуро́чыў ссуро́чылі
ж. ссуро́чыла
н. ссуро́чыла
Загадны лад
2-я ас. ссуро́ч ссуро́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час ссуро́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пракі́слы, -ая, -ае.

Сапсаваны ў выніку браджэння або ўласцівы чаму-н. сапсаванаму.

Пракіслае піва.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

капу́т, нескл., м., у знач. вык., каму-чаму (разм.).

Канец, гібель.

К. усяму ліхому.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

садзе́йнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто садзейнічае, дапамагае, спрыяе каму-, чаму-н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)