дзягцё́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзягцё́вы дзягцё́вая дзягцё́вае дзягцё́выя
Р. дзягцё́вага дзягцё́вай
дзягцё́вае		 дзягцё́вага дзягцё́вых
Д. дзягцё́ваму дзягцё́вай дзягцё́ваму дзягцё́вым
В. дзягцё́вы (неадуш.)
дзягцё́вага (адуш.)		 дзягцё́вую дзягцё́вае дзягцё́выя (неадуш.)
дзягцё́вых (адуш.)
Т. дзягцё́вым дзягцё́вай
дзягцё́ваю		 дзягцё́вым дзягцё́вымі
М. дзягцё́вым дзягцё́вай дзягцё́вым дзягцё́вых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дзя́дзінін

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзя́дзінін дзя́дзініна дзя́дзініна дзя́дзініны
Р. дзя́дзінінага дзя́дзінінай
дзя́дзінінае		 дзя́дзінінага дзя́дзініных
Д. дзя́дзінінаму дзя́дзінінай дзя́дзінінаму дзя́дзініным
В. дзя́дзінін (неадуш.)
дзя́дзінінага (адуш.)		 дзя́дзініну дзя́дзініна дзя́дзініны (неадуш.)
дзя́дзініных (адуш.)
Т. дзя́дзініным дзя́дзінінай
дзя́дзінінаю		 дзя́дзініным дзя́дзінінымі
М. дзя́дзініным дзя́дзінінай дзя́дзініным дзя́дзініных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дзядзькава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзядзькава́ты дзядзькава́тая дзядзькава́тае дзядзькава́тыя
Р. дзядзькава́тага дзядзькава́тай
дзядзькава́тае		 дзядзькава́тага дзядзькава́тых
Д. дзядзькава́таму дзядзькава́тай дзядзькава́таму дзядзькава́тым
В. дзядзькава́ты (неадуш.)
дзядзькава́тага (адуш.)		 дзядзькава́тую дзядзькава́тае дзядзькава́тыя (неадуш.)
дзядзькава́тых (адуш.)
Т. дзядзькава́тым дзядзькава́тай
дзядзькава́таю		 дзядзькава́тым дзядзькава́тымі
М. дзядзькава́тым дзядзькава́тай дзядзькава́тым дзядзькава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дзядо́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзядо́вы дзядо́вая дзядо́вае дзядо́выя
Р. дзядо́вага дзядо́вай
дзядо́вае		 дзядо́вага дзядо́вых
Д. дзядо́ваму дзядо́вай дзядо́ваму дзядо́вым
В. дзядо́вы (неадуш.)
дзядо́вага (адуш.)		 дзядо́вую дзядо́вае дзядо́выя (неадуш.)
дзядо́вых (адуш.)
Т. дзядо́вым дзядо́вай
дзядо́ваю		 дзядо́вым дзядо́вымі
М. дзядо́вым дзядо́вай дзядо́вым дзядо́вых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дзядо́ўнікавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзядо́ўнікавы дзядо́ўнікавая дзядо́ўнікавае дзядо́ўнікавыя
Р. дзядо́ўнікавага дзядо́ўнікавай
дзядо́ўнікавае		 дзядо́ўнікавага дзядо́ўнікавых
Д. дзядо́ўнікаваму дзядо́ўнікавай дзядо́ўнікаваму дзядо́ўнікавым
В. дзядо́ўнікавы (неадуш.)
дзядо́ўнікавага (адуш.)		 дзядо́ўнікавую дзядо́ўнікавае дзядо́ўнікавыя (неадуш.)
дзядо́ўнікавых (адуш.)
Т. дзядо́ўнікавым дзядо́ўнікавай
дзядо́ўнікаваю		 дзядо́ўнікавым дзядо́ўнікавымі
М. дзядо́ўнікавым дзядо́ўнікавай дзядо́ўнікавым дзядо́ўнікавых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дзяду́лькаў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзяду́лькаў дзяду́лькава дзяду́лькава дзяду́лькавы
Р. дзяду́лькавага дзяду́лькавай
дзяду́лькавае		 дзяду́лькавага дзяду́лькавых
Д. дзяду́лькаваму дзяду́лькавай дзяду́лькаваму дзяду́лькавым
В. дзяду́лькаў (неадуш.)
дзяду́лькавага (адуш.)		 дзяду́лькаву дзяду́лькава дзяду́лькавы (неадуш.)
дзяду́лькавых (адуш.)
Т. дзяду́лькавым дзяду́лькавай
дзяду́лькаваю		 дзяду́лькавым дзяду́лькавымі
М. дзяду́лькавым дзяду́лькавай дзяду́лькавым дзяду́лькавых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дзяду́сеў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзяду́сеў дзяду́сева дзяду́сева дзяду́севы
Р. дзяду́севага дзяду́севай
дзяду́севае		 дзяду́севага дзяду́севых
Д. дзяду́севаму дзяду́севай дзяду́севаму дзяду́севым
В. дзяду́сеў (неадуш.)
дзяду́севага (адуш.)		 дзяду́севу дзяду́сева дзяду́севы (неадуш.)
дзяду́севых (адуш.)
Т. дзяду́севым дзяду́севай
дзяду́севаю		 дзяду́севым дзяду́севымі
М. дзяду́севым дзяду́севай дзяду́севым дзяду́севых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дзя́каваны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзя́каваны дзя́каваная дзя́каванае дзя́каваныя
Р. дзя́каванага дзя́каванай
дзя́каванае		 дзя́каванага дзя́каваных
Д. дзя́каванаму дзя́каванай дзя́каванаму дзя́каваным
В. дзя́каваны (неадуш.)
дзя́каванага (адуш.)		 дзя́каваную дзя́каванае дзя́каваныя (неадуш.)
дзя́каваных (адуш.)
Т. дзя́каваным дзя́каванай
дзя́каванаю		 дзя́каваным дзя́каванымі
М. дзя́каваным дзя́каванай дзя́каваным дзя́каваных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дзя́кавіцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзя́кавіцкі дзя́кавіцкая дзя́кавіцкае дзя́кавіцкія
Р. дзя́кавіцкага дзя́кавіцкай
дзя́кавіцкае		 дзя́кавіцкага дзя́кавіцкіх
Д. дзя́кавіцкаму дзя́кавіцкай дзя́кавіцкаму дзя́кавіцкім
В. дзя́кавіцкі (неадуш.)
дзя́кавіцкага (адуш.)		 дзя́кавіцкую дзя́кавіцкае дзя́кавіцкія (неадуш.)
дзя́кавіцкіх (адуш.)
Т. дзя́кавіцкім дзя́кавіцкай
дзя́кавіцкаю		 дзя́кавіцкім дзя́кавіцкімі
М. дзя́кавіцкім дзя́кавіцкай дзя́кавіцкім дзя́кавіцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дзя́каў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзя́каў дзя́кава дзя́кава дзя́кавы
Р. дзя́кавага дзя́кавай
дзя́кавае		 дзя́кавага дзя́кавых
Д. дзя́каваму дзя́кавай дзя́каваму дзя́кавым
В. дзя́каў (неадуш.)
дзя́кавага (адуш.)		 дзя́каву дзя́кава дзя́кавы (неадуш.)
дзя́кавых (адуш.)
Т. дзя́кавым дзя́кавай
дзя́каваю		 дзя́кавым дзя́кавымі
М. дзя́кавым дзя́кавай дзя́кавым дзя́кавых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)