Тапта́к ’прымітыўны рухавік’ (гродз., Нар. сл.). Гл. тапчак.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тапто́нікі ’бульбяная каша’ (брагін., Нар. словатв.). Гл. топтанка.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тарпачэ́ ’здані’ (карэліц., З нар. сл.). Гл. тарапачэ.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тартары́ца ’вялікая спраўная жанчына’ (полац., Нар. лекс.). Няясна.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
То́нба ’завала, засоў’ (Рам. 1, Нар. Гом.). Няясна.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Трыпаты́н (тръпаты́н) ‘тарпатына’ (мёрск., Нар. сл.). Гл. тарпатына.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лэпскі ’лоўкі, моцны’ (Сцяшк.), ’харошы, пахвальны’ (Нас.), ’ладны’ (карэліц., З нар. сл.; стаўб., Жыв. сл.), ’ніштаваты’ (карэліц., Нар. словатв.), лэпска ’добра’ (Нас. Сб.). Запазычана з польск. łebski і łepski ’разумны, спрытны’, ’ладны, велікаваты’, ’прыгожы’, ’недарагі’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Нама́к ’куль (саломы)’ (Мат. Гом.). Няясна. Магчыма, звязанае з на́макань ’палена’ (полац., Нар. лекс.), намакліна ’дрэва, якое доўга ляжала ў вадзе’ (навагр., Нар. сл.), з развіццём значэння да ’нешта вельмі цяжкае’; ад мокнуць, мачыць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
На́бадры ’шоры, шляя’ (БРС), ’шлеі, частка збруі’ (Янк. БФ. 297, слуц., Сл. бел. нар. фраз.), ’медныя бляхі для збруі’ (Лупсякоў, Фальк. Гом.), на́бадрыкі ’шоры’ (стаўбц., Нар. сл.). Відаць, фанетычна змененае набе́дры, набе́дрыкі (набэ́дрыкі) ’тс’ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
*Нагалабоску, наголобо́ску, наголобу́зку ’набасанож, на голую нагу’ (ТС), наголобі́ску ’тс’ (пінск., Нар. лекс.), наголобу́скы, наголобу́ську ’тс’ (столін., Нар. лекс., Жыв. сл.). Складанае слова, відаць, вынік кантамінацыі выразаў на голую ногу і на босую ногу ’тс’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)