абязмо́цнець

‘пазбавіцца моцы’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абязмо́цнею абязмо́цнеем
2-я ас. абязмо́цнееш абязмо́цнееце
3-я ас. абязмо́цнее абязмо́цнеюць
Прошлы час
м. абязмо́цнеў абязмо́цнелі
ж. абязмо́цнела
н. абязмо́цнела
Загадны лад
2-я ас. абязмо́цней абязмо́цнейце
Дзеепрыслоўе
прош. час абязмо́цнеўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

изба́виться зба́віцца, пазба́віцца; вы́ратавацца, мног. павырато́ўвацца; вы́зваліцца, мног. павызваля́цца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абязма́тчыць

‘пазбавіць маці каго-небудзь; пазбавіцца маці’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абязма́тчу абязма́тчым
2-я ас. абязма́тчыш абязма́тчыце
3-я ас. абязма́тчыць абязма́тчаць
Прошлы час
м. абязма́тчыў абязма́тчылі
ж. абязма́тчыла
н. абязма́тчыла
Загадны лад
2-я ас. абязма́тчы абязма́тчыце
Дзеепрыслоўе
прош. час абязма́тчыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

закліні́ць

‘замацаваць што-небудзь; пазбавіцца магчымасці рухацца, варочацца’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. закліню́ закліні́м
2-я ас. закліні́ш заклініце́
3-я ас. закліні́ць закліня́ць
Прошлы час
м. закліні́ў закліні́лі
ж. закліні́ла
н. закліні́ла
Загадны лад
2-я ас. закліні́ закліні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час закліні́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

закліні́ць

‘замацаваць што-небудзь; пазбавіцца магчымасці рухацца, варочацца’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. закліню́ заклі́нім
2-я ас. заклі́ніш заклі́ніце
3-я ас. заклі́ніць заклі́няць
Прошлы час
м. закліні́ў закліні́лі
ж. закліні́ла
н. закліні́ла
Загадны лад
2-я ас. закліні́ закліні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час закліні́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

знячу́ць

‘пазбавіць каго-небудзь адчувальнасці; пазбавіцца адчувальнасці’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. знячу́ю знячу́ем
2-я ас. знячу́еш знячу́еце
3-я ас. знячу́е знячу́юць
Прошлы час
м. знячу́ў знячу́лі
ж. знячу́ла
н. знячу́ла
Загадны лад
2-я ас. знячу́й знячу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час знячу́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абяссэ́нсіцца, ‑сіцца; зак.

Пазбавіцца сэнсу; стаць бяссэнсавым.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́ветраць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ае; зак.

1. Пазбавіцца вільгаці, высахнуць.

Гной выветраў.

2. Тое, што і выветрыцца (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пазбаўле́нне, -я, н. Гл. пазбавіцца, пазбавіць.

○

Пазбаўленне правоў (афіц.) — адняцце палітычных і грамадзянскіх правоў на пэўны тэрмін як мера пакарання за ўчыненыя злачынствы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Адсука́цца ’адкасацца, пазбавіцца’ (Юрч.) да сукаць ’плясці, звязваць’ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)