ду́мнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ду́мнік |
ду́мнікі |
| Р. |
ду́мніка |
ду́мнікаў |
| Д. |
ду́мніку |
ду́мнікам |
| В. |
ду́мніка |
ду́мнікаў |
| Т. |
ду́мнікам |
ду́мнікамі |
| М. |
ду́мніку |
ду́мніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ду́ндзік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ду́ндзік |
ду́ндзікі |
| Р. |
ду́ндзіка |
ду́ндзікаў |
| Д. |
ду́ндзіку |
ду́ндзікам |
| В. |
ду́ндзіка |
ду́ндзікаў |
| Т. |
ду́ндзікам |
ду́ндзікамі |
| М. |
ду́ндзіку |
ду́ндзіках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дурало́б
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дурало́б |
дурало́бы |
| Р. |
дурало́ба |
дурало́баў |
| Д. |
дурало́бу |
дурало́бам |
| В. |
дурало́ба |
дурало́баў |
| Т. |
дурало́бам |
дурало́бамі |
| М. |
дурало́бе |
дурало́бах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дурало́м
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дурало́м |
дурало́мы |
| Р. |
дурало́ма |
дурало́маў |
| Д. |
дурало́му |
дурало́мам |
| В. |
дурало́ма |
дурало́маў |
| Т. |
дурало́мам |
дурало́мамі |
| М. |
дурало́ме |
дурало́мах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дурасве́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дурасве́т |
дурасве́ты |
| Р. |
дурасве́та |
дурасве́таў |
| Д. |
дурасве́ту |
дурасве́там |
| В. |
дурасве́та |
дурасве́таў |
| Т. |
дурасве́там |
дурасве́тамі |
| М. |
дурасве́це |
дурасве́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дурашлё́п
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дурашлё́п |
дурашлё́пы |
| Р. |
дурашлё́па |
дурашлё́паў |
| Д. |
дурашлё́пу |
дурашлё́пам |
| В. |
дурашлё́па |
дурашлё́паў |
| Т. |
дурашлё́пам |
дурашлё́памі |
| М. |
дурашлё́пе |
дурашлё́пах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ду́рнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ду́рнік |
ду́рнікі |
| Р. |
ду́рніка |
ду́рнікаў |
| Д. |
ду́рніку |
ду́рнікам |
| В. |
ду́рніка |
ду́рнікаў |
| Т. |
ду́рнікам |
ду́рнікамі |
| М. |
ду́рніку |
ду́рніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ду́рус
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ду́рус |
ду́русы |
| Р. |
ду́руса |
ду́русаў |
| Д. |
ду́русу |
ду́русам |
| В. |
ду́руса |
ду́русаў |
| Т. |
ду́русам |
ду́русамі |
| М. |
ду́русе |
ду́русах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ду́рык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ду́рык |
ду́рыкі |
| Р. |
ду́рыка |
ду́рыкаў |
| Д. |
ду́рыку |
ду́рыкам |
| В. |
ду́рыка |
ду́рыкаў |
| Т. |
ду́рыкам |
ду́рыкамі |
| М. |
ду́рыку |
ду́рыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ду́чэ
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ду́чэ |
ду́чэ |
| Р. |
ду́чэ |
ду́чэ |
| Д. |
ду́чэ |
ду́чэ |
| В. |
ду́чэ |
ду́чэ |
| Т. |
ду́чэ |
ду́чэ |
| М. |
ду́чэ |
ду́чэ |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)