Verbum

Вуне́ ’вунь’ (лельч., Куч.), ву́нека ’тс’ (Мат. Гом.). Да вунь, адносна суфіксацыі гл. Шуба, Прыслоўе, 62, 64.

Вы́барсаць ’выцягнуць абору з лапця’ (бялын., Янк. Мат., Янк. I, Шат.). Ад барса́ць ’зацягваць абору ў лапці’.

Візі́ра ’прасека’ (светлаг., Мат. Гом.). Новаўтварэнне, да візірка ₁ (гл.). Параўн. рус. арханг., с.-урал. визира ’тс’.

Кле́тнік ₁ ’дух, які ахоўвае клець’ (Нас.). Гл. клець.

Кле́тнік ₂ ’злодзей’ (Нас., Мат. Гом.). Гл. клетшку.

Кнур ’кныр’ (Нас., Мат. Гом., Яруш., Сл. паўн.-зах., ТС, Нар. сл., Бяльк., Сцяшк., Бір.). Гл. кныр.

Крута́сы ’варыяцыі, выкрутасы’ (Мат. Гом.). Да круціць. Аддзеяслоўнае ўтварэнне на ‑асы (Pluralia tantum). Гл. SP, 2, 32.

Кры́плы ’нятлусты’ (пра мяса)’ (Нар. сл., Сцяшк. Сл., Ян., Мат. Гом., Сл. паўн.-зах.). Да крыпацьі (гл.).

Кулёк ’пінжак’ (Нар. словатв., Мат. Маг., Мядзв.). Семантыка звязана з семантычным пераносам ’мяшок’ > ’вопратка’. Гл. куль ₂.

Кізо́к ’вышкі’ (Мат. Гом.), ’столь з жэрдак у хляве’ (Шатал.). Да кізок ’тс’ (гл.). Гл. таксама хіжа.

Кішку́н ₁ ’нутрэц’ (Мат. Гом.). Гл. кішка ₁.

Кішку́н ₂ ’прагны, ненаедны чалавек’ (Жыв. сл.). Гл. кішкар.