падрыва́льнік

‘асоба і прылада’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. падрыва́льнік падрыва́льнікі
Р. падрыва́льніка падрыва́льнікаў
Д. падрыва́льніку падрыва́льнікам
В. падрыва́льнік падрыва́льнікі
Т. падрыва́льнікам падрыва́льнікамі
М. падрыва́льніку падрыва́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рыхля́к

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. рыхля́к рыхлякі́
Р. рыхляка́ рыхляко́ў
Д. рыхляку́ рыхляка́м
В. рыхляка́ рыхляко́ў
Т. рыхляко́м рыхляка́мі
М. рыхляку́ рыхляка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ша́бельнік

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ша́бельнік ша́бельнікі
Р. ша́бельніка ша́бельнікаў
Д. ша́бельніку ша́бельнікам
В. ша́бельніка ша́бельнікаў
Т. ша́бельнікам ша́бельнікамі
М. ша́бельніку ша́бельніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шыпу́н

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шыпу́н шыпуны́
Р. шыпуна́ шыпуно́ў
Д. шыпуну́ шыпуна́м
В. шыпуна́ шыпуно́ў
Т. шыпуно́м шыпуна́мі
М. шыпуне́ шыпуна́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

подставно́й падстаўны́;

подставно́е лицо́ падстаўна́я асо́ба;

подставны́е ло́шади уст. падстаўны́я ко́ні;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абане́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.

1. Асоба, якая карыстаецца абанементам.

А. бібліятэкі.

2. Асоба або ўстанова, якая карыстаецца паслугамі стацыянарнай тэлефоннай сеткі або мабільнай сувязі пэўнага аператара.

|| прым. абане́нтны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вярту́н

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вярту́н вертуны́
Р. вертуна́ вертуно́ў
Д. вертуну́ вертуна́м
В. вертуна́ вертуно́ў
Т. вертуно́м вертуна́мі
М. вертуне́ вертуна́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гнязда́р

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гнязда́р гнездары́
Р. гнездара́ гнездаро́ў
Д. гнездару́ гнездара́м
В. гнездара́ гнездаро́ў
Т. гнездаро́м гнездара́мі
М. гнездару́ гнездара́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заблу́д

‘асоба - той, хто заблудзіў’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. заблу́д заблу́ды
Р. заблу́да заблу́даў
Д. заблу́ду заблу́дам
В. заблу́да заблу́даў
Т. заблу́дам заблу́дамі
М. заблу́дзе заблу́дах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

звясту́н

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. звясту́н звестуны́
Р. звестуна́ звестуно́ў
Д. звестуну́ звестуна́м
В. звестуна́ звестуно́ў
Т. звестуно́м звестуна́мі
М. звестуне́ звестуна́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)