Verbum

avail

[əˈveɪl]

1.

v.i.

1) быць кары́сным, ва́ртасным, прыда́тным

2) дапамага́ць

3) карыста́цца

to avail oneself of — скарыста́ць з чаго́, вы́карыстаць што

2.

n.

ужы́так -ку m.; кары́сьць, дапамо́га, прыда́тнасьць f.

of avail — кары́сны, прыда́тны, зда́тны

of no avail — бескары́сны, непрыда́тны

become

[bɪˈkʌm]

-came, -come

1.

v.i.

рабі́цца; става́цца

2.

v.t.

1) выпада́ць, адпавяда́ць, падыхо́дзіць

it does not become me — Гэ́та мне не выпада́е

2) пасава́ць, быць да тва́ру

This dress becomes her — Гэ́тая суке́нка ёй да тва́ру

•

- become of

- become to

doom

[du:m]

1.

n.

1) кон -у m., наканава́ньне n.

2) пагі́бель, сьмерць f.

3) прысу́д, суд -у́ m.

the day of doom — дзень стра́шнага су́ду

2.

v.t.

1) наканава́ць

2) прысудзі́ць, засудзі́ць

to be doomed to death — быць засу́джаным на сьмерць

drink

[drɪŋk]

drank, drunk

1.

v.t.

1) піць

2) усмо́ктваць

2.

v.i.

1) вы́піць, напі́цца

2) піць алькаго́ль, выпіва́ць, быць п’я́ніцай

3.

n.

1) напо́й -ю m.

2) ча́рка гарэ́лкі, кактэ́йль -ю m

3) п’я́нства n.

•

- drink dry

- drink in

- drink to

glad

[glæd]

1.

adj. gladder, gladdest

1) рады, задаво́лены

to be glad — це́шыцца; ра́давацца

I am glad to see you — Я ра́ды вас ба́чыць

2) ра́дасны, прые́мны

The glad news — прые́мная ве́стка

2.

v.t., Archaic

це́шыць, ра́даваць

3.

v.i.

це́шыцца, быць задаво́леным

prevail

[prɪˈveɪl]

v.i.

1) існава́ць, быць распаўсю́джаным або́ агу́льна ўжыва́ным

That custom still prevails — Гэ́ны звы́чай яшчэ́ існу́е

2) пераважа́ць, мець перава́гу

3) перамага́ць; асі́льваць; дасяга́ць мэ́ты

to prevail against one’s foe — перамагчы́ свайго́ во́рага

•

- prevail on

- prevail upon

- prevail with

superlative

[su:ˈpɜ:rlətɪv]

1.

adj.

1) найбо́льшы, ве́льмі вялі́кі, веліза́рны; найвышэ́йшы

2) перабо́льшаны; празьме́рны

Such superlative praise could not be sincere — Тако́е празьме́рнае расхва́льваньне не магло́ быць шчы́рым

2.

n.

1) верх -у m. (даскана́ласьці, адва́гі)

2) найвышэ́йшая ступе́нь

•

- talk in superlatives

tax

[tæks]

1.

n.

пада́так -ку m.

2.

v.t.

1) абклада́ць пада́ткам

2) Figur. абцяжа́рваць, напру́жваць

Reading in a poor light taxes the eyes — чыта́ньне пры благі́м сьвятле́ напру́жвае во́чы

3) га́ніць; абвінава́чваць

to be taxed with negligence — быць абвінава́чаным у нядба́йнасьці