Verbum

léisten vt

1) рабі́ць, выко́нваць;

die geléistete Árbeit вы́кананая рабо́та

2):

éinen Dienst ~ ака́зваць паслу́гу;

j-m Geséllschaft ~ скла́сці каму́-н. кампа́нію;

Ábbitte ~ прасі́ць прабачэ́ння;

Wíderstand ~ супраціўля́цца;

éine Záhlung ~ зрабі́ць [уне́сці] плацеж;

Hílfe ~ дапамага́ць;

éinen Eid ~ прысяга́ць, кля́сціся;

Fólge ~ (па)слу́хаць, паслу́хацца;

Gewähr [Bürgschaft] ~ руча́цца

3):

sich (D) etw. ~ дазваля́ць сабе́ што-н.;

sich éine Fréchheit ~ разм. дазво́ліць сабе́ дзёрзкасць

Wétter n -s, -

1) надво́р’е;

beständiges ~ усто́йлівае надво́р’е;

héiteres ~ я́снае надво́р’е

2) перан. атмасфе́ра, настро́й;

gútes ~ до́бры настро́й;

um gút(es) ~ bítten* прасі́ць чыёй-н. прыхі́льнасці [добразычлі́васці]

3) бу́ра, навальні́ца;

das ~ brach los [entlúd sich] узняла́ся бу́ра;

das ~ zieht sich zusámmen [zieht heráuf] набліжа́ецца навальні́ца [бу́ра]

4) pl горн. рудні́чнае паве́тра, рудні́чная атмасфе́ра;

mátte ~ уду́шлівая рудні́чная атмасфе́ра;

schlágende ~ рудні́чны газ;

◊

álle ~! вось гэ́та так!

verwénden*

1. vt

1) ужыва́ць, скарыста́ць, прымяня́ць, тра́ціць;

etw. zu séinem Nútzen ~ скарыста́ць што-н. на сваю́ кары́сць;

viel Fleiß auf éine Árbeit ~ прыкла́сці мно́га намага́нняў у рабо́це

2) адво́дзіць (убок вочы);

er verwándte kéinen Blick [kein Áuge] vom Kind ён не спуска́ў вачэ́й з дзіця́ці

2. ~, sich (bei j-m für A) хада́йнічаць (перад кім-н. за каго-н., што-н.), прасі́ць (каго-н., за каго-н.), заступа́цца;

sich für éinen Vórschlag ~ адсто́йваць [абараня́ць] яку́ю-н. прапано́ву

frágen vt, vi (nach D, über A, um A, wegen G) пыта́ць, пыта́цца (пра каго-н., пра што-н.);

es fragt sich noch… яшчэ́ трэ́ба спыта́ць…, гэ́та яшчэ́ выкліка́е сумне́нні;

um Rat ~ прасі́ць пара́ды;

da ~ Sie noch! вы яшчэ́ пыта́ецеся!;

wenn ich ~ darf дазво́льце спыта́ць

2):

díese Wáre ist sehr gefrágt гэ́ты тава́р карыста́ецца вялі́кім по́пытам

3):

j-n als Zéugen ~ юрыд. дапы́тваць каго́-н. у я́касці све́дкі;

◊

er hat mir ein Loch in den Leib gefrágt ён заму́чыў мяне́ сваі́мі пыта́ннямі

mögen*

1. мадальны дзеяслоў (звычайна з адмоўем) жада́ць, хаце́ць;

ich mag das nicht hören я не жада́ю гэ́тага слу́хаць

2) у impf conj выражае ветлівую просьбу, пажаданне:

ich möchte Sie bítten я хаце́ў бы прасі́ць Вас;

ich möchte schwímmen lérnen мне хаце́лася б навучы́цца пла́ваць

3) (без inf) vt каха́ць, любі́ць, упадаба́ць;

die béiden ~ sich яны́ каха́юць [лю́бяць] адзі́н аднаго́;

ich mag ihn nicht ён мне не падаба́ецца;

er mag díese Spéise nicht яму́ не падаба́ецца гэ́тая стра́ва

4) з уступным значэннем і значэннем пажадання, ускоснага загаду, часам пагрозы: (ня)ха́й…;

möge kómmen*, was da will (ня)ха́й бу́дзе, што бу́дзе;

möge er kómmen! няха́й ён пры́йдзе!

5) выражае няўпэўненае меркаванне:

es mag sein мо́жа быць;

er mag bald kómmen ён, пэўна, ху́тка пры́йдзе

schön

1. a

1) прыго́жы, цудо́ўны;

sie ist ~ von Gestált у яе́ прыго́жая фігу́ра [по́стаць];

~e Áugen máchen каке́тнічаць;

~e Wórte máchen ліслі́віць;

die ~en Künste выяўле́нчыя маста́цтва і му́зыка;

die ~e Literatúr маста́цкая літарату́ра

2) до́бры, цудо́ўны;

die ~e Natúr прыго́жая прыро́да;

ein ~es Stück Geld verdíenen разм. зарабі́ць до́брую су́му гро́шай;

~sten Dank! вялі́кае дзя́куй!;

manch ~es Mal не раз;

éine ~e Beschérung [Geschíchte]! іран. ну і гісто́рыя [здарэ́нне]!;

das wäre noch ~er! іран. вось яшчэ́!;

~ ist ánders! не магу́ сказа́ць, каб было́ до́бра!

2. adv

1) прыго́жа, цудо́ўна

2) до́бра, цудо́ўна;

~! до́бра!, цудо́ўна! зго́дзен!;

auf das ~ste найле́пшым чы́нам;

du hast ~ láchen! табе́ до́бра смяя́цца!; у знач.узмацнення:;

~ bítten* ве́льмі прасі́ць [запраша́ць];

bítte ~! калі́ ла́ска!; прашу́!;

dánke ~! дзя́куй!;

sei ~ brav! будзь разу́мным;

~ máchen упрыго́жваць, аздабля́ць;

~ réden [tun*] ліслі́віць

Séele f -, -n

1) душа́;

aus tíefster ~ ад усёй душы́ [глыбіні́ душы́];

das brennt mir auf der ~ гэ́та му́чыць мяне́ [кро́іць душу́];

sich (D) etw. von der ~ herúntersprechen* вы́казаць, што ёсць на душы́, аблягчы́ць душу́;

sich in die ~ hinéin schämen саро́мецца да глыбіні́ душы́;

die ~ híngeben* [áushauchen] вы́пусціць дух, паме́рці, адда́ць Бо́гу душу́;

er ist mit Leib und ~ bei der Árbeit ён уве́сь у рабо́це;

sie sind ein Herz und éine ~ яны́ жыву́ць душа́ ў душу́;

éine ~ von einem Ménschen душа́-чалаве́к

2):

kéine ~ war zu séhen не было́ віда́ць ні адно́й душы́

3) бат. буймі́на

4) тэх. стры́жань; жы́ла (кабеля)

5) вайск. кана́л (дула);

◊

sich (D) die ~ aus dem Léibe wárten бяско́нца до́ўга чака́ць;

j-m etw. auf die ~ bínden* перакана́ўча прасі́ць каго́-н. заня́цца [паціка́віцца] чым-н.

Wort II n -(e)s, -e

1) сло́ва (мова);

j-m gúte ~e gében* угаво́рваць [супако́йваць] каго́-н.;

die ~e káuen мя́мліць;

etw. in ~e kléiden вы́казаць што-н. сло́вамі;

er braucht nicht lánge nach ~en zu súchen ≅ ён за сло́вам у кішэ́нь не пале́зе;

díeses ~ ist mir entschlüpft гэ́тае сло́ва сарва́лася ў мяне́ з языка́;

kéines ~es mächtig sein стра́ціць мо́ву (ад страху);

ein ~ fállen lássen* прамо́віць сло́ва;

j-n (nicht) zu ~e kómmen lássen* (не) даць каму́-н. гавары́ць [сло́ва сказа́ць];

ein (gútes) ~ für j-n, für etw. (A) éinlegen замо́віць за каго́-н., за што-н. сло́ўца; вы́ступіць у падтры́мку каго́-н., чаго́-н.;

j-m, éiner Sáche (D) das ~ réden стая́ць за каго́-н., за што-н.; падтры́мліваць каго́-н., што-н.;

j-m ins ~ fállen* перарыва́ць [перапыня́ць] каго́-н.

2) сло́ва (выступленне);

ums ~ bítten*, sich zum ~ mélden прасі́ць сло́ва;

das ~ ergréifen* [néhmen*] узя́ць сло́ва;

das gróße ~ führen ігра́ць вяду́чую ро́лю

3) (чэ́снае) сло́ва (абяцанне);

das ~ hálten* (с)трыма́ць сло́ва;

das ~ bréchen* пару́шыць сло́ва;

ein Mann von ~ чалаве́к сло́ва;

ein Mann, ein ~! сумле́нны чалаве́к сло́ва трыма́е!;

◊

j-m das ~ aus dem Múnde néhmen* прадугада́ць чые́-н. сло́вы