Wort II n -(e)s, -e
1) сло́ва (мова);
j-m gúte ~e gében* угаво́рваць [супако́йваць] каго́-н.;
die ~e káuen мя́мліць;
etw. in ~e kléiden вы́казаць што-н. сло́вамі;
er braucht nicht lánge nach ~en zu súchen ≅ ён за сло́вам у кішэ́нь не пале́зе;
díeses ~ ist mir entschlüpft гэ́тае сло́ва сарва́лася ў мяне́ з языка́;
kéines ~es mächtig sein стра́ціць мо́ву (ад страху);
ein ~ fállen lássen* прамо́віць сло́ва;
j-n (nicht) zu ~e kómmen lássen* (не) даць каму́-н. гавары́ць [сло́ва сказа́ць];
ein (gútes) ~ für j-n, für etw. (A) éinlegen замо́віць за каго́-н., за што-н. сло́ўца; вы́ступіць у падтры́мку каго́-н., чаго́-н.;
j-m, éiner Sáche (D) das ~ réden стая́ць за каго́-н., за што-н.; падтры́мліваць каго́-н., што-н.;
j-m ins ~ fállen* перарыва́ць [перапыня́ць] каго́-н.
2) сло́ва (выступленне);
ums ~ bítten*, sich zum ~ mélden прасі́ць сло́ва;
das ~ ergréifen* [néhmen*] узя́ць сло́ва;
das gróße ~ führen ігра́ць вяду́чую ро́лю
3) (чэ́снае) сло́ва (абяцанне);
das ~ hálten* (с)трыма́ць сло́ва;
das ~ bréchen* пару́шыць сло́ва;
ein Mann von ~ чалаве́к сло́ва;
ein Mann, ein ~! сумле́нны чалаве́к сло́ва трыма́е!;
◊
j-m das ~ aus dem Múnde néhmen* прадугада́ць чые́-н. сло́вы