Verbum

wreak

[ri:k]

v.

1) дава́ць во́лю (зло́сьці, гне́ву); спаганя́ць гне́ў

The boy wreaked his bad temper on his dog — Хлапе́ц спагна́ў злосьць на сваі́м саба́ку

2) по́мсьціць

to wreak vengeance upon one’s enemy — адпо́мсьціць свайму́ во́рагу

to wreak punishment — пакара́ць

sermon

[ˈsɜ:rmən]

n.

1) ка́зань, про́паведзь, наву́ка f. (рэлігі́йная)

to preach a sermon — прамаўля́ць ка́зань

2) павуча́ньне, настаўле́ньне n.

After the guests left, the boy got a sermon on table manners — Калі го́сьці пайшлі́, хлапе́ц вы́слухаў павучэ́ньне, як трыма́цца за стало́м

debauch

[dɪˈbɔtʃ]

1.

v.t.

1) псава́ць, дрэ́нна ўплыва́ць; зво́дзіць

Bad companions have debauched the boy — Блага́я кампа́нія зьвяла́ хлапца́

2) псава́ць мара́льна, разбэ́шчваць; спакуша́ць

3) займа́цца распу́стай або́ абжэ́рствам, п’я́нствам

2.

n.

1) распу́ста f., абжэ́рства, п’я́нства n.

2) п’я́нка f.

3) о́ргія f.

flout

[flaʊt]

1.

v.t.

1) пагарджа́ць; не прыма́ць пад ува́гу

The foolish boy flouted his mother’s advice — Неразу́мны хлапе́ц ня прыня́ў пад ува́гу пара́ду свае́ ма́ці

2) высьме́йваць, абсьме́йваць

2.

v.i.

кпіць, насьміха́цца

3.

n.

зьнява́га f.; кпі́ны pl., насьме́шкі pl., насьміха́ньні pl.

accomplish

[əˈkɑ:mplɪʃ]

v.t.

1) дасяга́ць, выко́нваць (абяца́ньне, плян)

Did you accomplish your purpose? — Ці вы дасягну́лі сваёй мэ́ты?

2) рабі́ць; канча́ць

John can accomplish more in a day than any other boy in his class — Я́нка за дзень мо́жа зрабі́ць больш, чым які́ і́ншы хлапе́ц у кля́се

fiddle

[ˈfɪdəl]

1.

n.

1) informal скры́пка f.

to play second fiddle — граць другу́ю скры́пку, ады́грываць другара́дную ро́лю

2) Sl. ашука́нства n., хітрасьць f.

2.

v.i.

1) informal ігра́ць на скры́пцы

2) круці́ць у рука́х

The embarrassed boy fiddled with his hat — Засаро́млены хлапе́ц мяў у рука́х ша́пку

•

- fiddle away

tire

I [taɪr]

1.

v.t.

1) стамля́ць; мары́ць, змо́рваць

The hard work tired him — Цяжка́я пра́ца стамля́ла яго́

2) дакуча́ць, надаку́чваць

The monotonous work tired the office boy — Пасыльно́му надаку́чыла аднаста́йная пра́ца

2.

v.i.

мары́цца, змо́рвацца; стамля́цца

He tires easily — Ён лёгка стамля́ецца

•

- tire out

II [taɪr]

n.

шы́на f.

which

[hwɪtʃ]

1.

pron.

1) які́, като́ры, хто

Which of you am I to thank? — Каму́ з вас падзя́каваць?

Which way shall we go? — У які́ бок мы по́йдзем?

2) які́, като́ры, што

the sight which I saw — відо́вішча, яко́е я паба́чыў

2.

adj.

які́, като́ры

Which boy won the prize? — Като́ры хлапе́ц здабы́ў узнагаро́ду?

cling

[klɪŋ]

v. clung, clinging

1) прыліпа́ць, прычапля́цца, прыстава́ць

The boy clung to his mother — Хло́пчык прылі́п да ма́ці

2) трыма́цца, быць ве́рным

to cling together — трыма́цца ра́зам

to cling to one’s beliefs — застава́цца ве́рным сабе́, трыма́цца сваі́х пагля́даў

3) хілі́цца, тулі́цца да каго́

4) чапля́цца; мо́цна трыма́цца чаго́, лі́пнуць

to cling to hope — пе́сьціць надзе́ю

5) застава́цца ў па́мяці (пра сло́вы)

alone

[əˈloʊn]

1.

adj.

1) адзі́н, адна́

She was alone — Яна́ была́ адна́

2) сам, сама́, само́

One boy alone can do it — Адзі́н хлапе́ц гэ́та мо́жа зрабіць сам

2.

adv.

а) аднаму́, адно́й

walk (live) alone — хадзіць (жыць) аднаму́ або́ адно́й

б) то́лькі, вылу́чна

He alone can know it — То́лькі ён мо́жа гэ́та ве́даць

•

- go it alone

- leave alone

- let alone

- Let well enough alone