muzzle

[ˈmʌzəl]

1.

n.

1) мо́рда f. (жывёліны)

2) намо́рднік -а m.

3) ду́ла n. (у стрэ́льбе) ру́ля f.

2.

v.t.

1) надзе́ць намо́рднік

2) прыму́сіць маўча́ць, забарані́ць во́льна выка́звацца

•

- put a muzzle on

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

stumm a

1) нямы́, не́мы

2) маўклі́вы;

~e Gedánken нявы́казаныя ду́мкі;

j-n ~ machen забі́ць каго́-н., прыму́сіць каго́-н. змаўча́ць наве́чна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

уса́джваць​II, усадзі́ць

1. (з сілай уваткнуць) éinstechen* vt, hinéinstoßen* vt;

2. (акунаць, апускаць у вадкасць) éintauchen vt;

3. (прымусіць сесці, пасадзіць) zum Sítzen áuffordern; hínsetzen vt, éinen Platz ánweisen* (D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Schubs m -es, -e дыял. штуршо́к, вы́спятак;

j-m éinen ~ gében* 1) штурхну́ць каго́-н.; 2) перан. падштурхну́ць каго́-н.; прыму́сіць каго́-н. дзе́йнічаць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

абарва́ць​I

1. ábreißen* vt; zerréißen* vt (разарваць);

2. (спыніць) ábbrechen* vt;

абарва́ць размо́ву das Gespräch ábbrechen*;

3. (прымусіць каго-н. змоўкнуць) j-n unterbréchen*; j-m ins Wort fállen*; j-m über den Mund fáhren*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

záppeln vi

1) трапята́цца, бі́цца, бо́ўтацца

2) круці́цца (на месцы);

◊

vor Úngeduld ~ дрыжа́ць ад нецярпе́ння;

j-n ~ lássen* прыму́сіць каго́-н. чака́ць сябе́, стамі́ць [змары́ць] каго́-н. чака́ннем

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hash

[hæʃ]

1.

n.

1) се́чанае мя́са; тушані́на

2) бязла́дная мешані́на, блытані́на f.

3) непара́дак -ку m., недарэ́чнасьць f.

to make a hash of a matter — папсава́ць спра́ву

to settle one’s hash —

а) прыму́сіць каго́сь змо́ўкнуць

б) расквіта́цца з кімсь

2.

v.t.

1) сячы́ на дро́бныя кава́лкі

2) блы́таць, псава́ць што

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

выкало́чваць

1. (ударамі) áustreiben* vt, áusklopfen vt;

выкало́чваць клін éinen Keil áustreiben*;

2. (прымусіць шляхам гвалту) erzwíngen* vt, erpréssen vt, heráuspressen vt, heráusschlagen* vt;

3. (пачысціць) áusklopfen vt;

выкало́чваць пыл з чаго-н. den Staub aus etw. klópfen;

выкало́чваць по́пел з лю́лькі die Pféife áusklopfen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

замо́ўкнуць schwéigen* vi, stíllschweigen* аддз. vi, verstúmmen vi (s);

гу́кі пе́сні замо́ўклі das Lied verhállte;

размо́ва замо́ўкла das Gespräch brach ab;

замо́ўкні! schweig!, sei still!; halt den Mund!, halt’s Maul! (разм.);

прыму́сіць каго-н замо́ўкнуць j-n zum Schwéigen bríngen*; j-n múndtot máchen (пазбавіць магчымасці выступіць у друку)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Géltung f -, -en значэ́нне, зна́чнасць, ва́жнасць;

zur ~ bríngen* пада́ць у вы́гадным святле́;

áußer ~ sein быць несапра́ўдным;

von [in] ~ sein быць сапра́ўдным, мець сі́лу;

sich (D) ~ verscháffen набы́ць уплыў, заваява́ць аўтарытэ́т;

sich zur ~ bríngen* прыму́сіць лічы́цца з сабо́ю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)