Verbum

замо́ўкнуць schwéigen* vi, stíllschweigen* аддз. vi, verstúmmen vi (s);

гу́кі пе́сні замо́ўклі das Lied verhállte;

размо́ва замо́ўкла das Gespräch brach ab;

замо́ўкні! schweig!, sei still!; halt den Mund!, halt’s Maul! (разм.);

прыму́сіць каго-н замо́ўкнуць j-n zum Schwéigen bríngen*; j-n múndtot máchen (пазбавіць магчымасці выступіць у друку)