dürfen
1) магчы́, мець пра́ва;
man darf мо́жна, дазво́лена;
man darf nicht
2) перадае дапушчэнне: er dürfte sich geírrt háben ён му́сіць [ма́быць, напэўна] памылі́ўся
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
dürfen
1) магчы́, мець пра́ва;
man darf мо́жна, дазво́лена;
man darf nicht
2) перадае дапушчэнне: er dürfte sich geírrt háben ён му́сіць [ма́быць, напэўна] памылі́ўся
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
spótten
der Gefáhren ~ пагарджа́ць [грэ́баваць] небяспе́кай;
es spóttet áller Beschréibung гэ́та не паддае́цца апіса́нню, гэ́та
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
verdrücken
1.
1) змяць, расці́снуць
2)
3):
nie étwas ~! ніко́лі
ein Tränchen ~ пусці́ць слязу́, папла́каць
2. ~, sich
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
дапуска́ць, дапусці́ць
1. (даць дазвол) zúlassen
2. (палічыць за магчымае) ánnehmen
3. (прыладзіць, падагнаць) ánpassen
дапуска́ць памы́лку éinen Féhler máchen;
дапу́сцім, што… ángenommen, dass…;
гэ́тага
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
zíemen
er weiß nicht, was sich ziemt ён не ве́дае, як сябе́ паво́дзіць;
es ziemt mir nicht, darüber zu úrteilen мне
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wégkriegen
1) выдаля́ць, выво́дзіць (плямы)
2) адця́гваць ува́гу, адрыва́ць;
man kann ihn vom Buch nicht ~ яго́
3)
er hat was wéggekriegt ён атрыма́ў наганя́й
4)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
best
1.
beim ~en Wíllen хоць бы і мо́цна захаце́ць, пры ўсім жада́нні;
der érste béste пе́ршы сустрэ́чны
2.
am ~en лепш за ўсё; як мага́ лепш, як найле́пш;
aufs Béste як
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Stándpunkt
1) пазі́цыя, месцазнахо́джанне
2) пункт по́гляду;
er ist von séinem ~ nicht ábzubringen яго́
vom ~ der Wíssenschaft з пу́нкту по́гляду наву́кі;
das kommt auf den ~ an гэ́та зале́жыць ад пу́нкту по́гляду
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
áushalten
1.
1) вытры́мліваць, цярпе́ць, перано́сіць
2) вы́трымаць (іспыт);
kéinen Vergléich ~ не вы́трымаць параўна́ння
3) утры́мліваць, мець на ўтрыма́нні
2.
die Fárbe hält nicht aus фа́рба не трыма́ецца;
es ist mit ihm nicht áuszuhalten з ім
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
können
1) магчы́, мець магчы́масць;
man kann магчы́ма, мажлі́ва, мо́жна;
man kann nicht
2) уме́ць, ве́даць;
er kann Deutsch spréchen ён уме́е гавары́ць па-няме́цку;
er kann Deutsch ён ве́дае няме́цкую мо́ву;
das will gekónnt sein гэ́та трэ́ба ўме́ць
3):
er kónnte nicht umhín, zu lächeln ён не мог стрыма́ць усме́шкі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)