ushalten*

1. vt

1) вытры́мліваць, цярпе́ць, перано́сіць

2) вы́трымаць (іспыт);

kinen Verglich ~ не вы́трымаць параўна́ння

3) утры́мліваць, мець на ўтрыма́нні

2. vi трыма́цца;

die Frbe hält nicht aus фа́рба не трыма́ецца;

es ist mit ihm nicht uszuhalten з ім не́льга ўжы́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)