zíemen vi і ~, sich падыхо́дзіць, нале́жаць;

er weiß nicht, was sich ziemt ён не ве́дае, як сябе́ паво́дзіць;

es ziemt mir nicht, darüber zu úrteilen мне не́льга ду́маць [меркава́ць] аб гэ́тым

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)