Verbum

wégkriegen vt

1) выдаля́ць, выво́дзіць (плямы)

2) адця́гваць ува́гу, адрыва́ць;

man kann ihn vom Buch nicht ~ яго́ не́льга адарва́ць ад кні́гі

3) разм. атрыма́ць;

er hat was wéggekriegt ён атрыма́ў наганя́й

4) разм. разве́даць