Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)

укол

укол, укол иголкой — укол іголкай назначить больному уколы мед. — прызначыць хвораму уколы укол самолюбию перен. — укол самалюбству

уколотый

уколаты

уколоть

укалоць, я уколол руку — я ўкалоў руку замечание его укололо — заўвага яго ўкалола

уколоться

укалоцца

уколупнуть

укалупнуць, укалупіць

уком

павятком

укомплектование

укамплектаванне

укомплектованность

укамплектаванасць

укомплектованный

укамплектаваны

укомплектовать

укамплектаваць