Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)

абвгдеёжзийклмнопрстуфхцчшщэюя-

удовлетворение

ср. задавальненне, забеспячэнне, см. удовлетворитьзадавальненне, требовать удовлетворения — патрабаваць задавальнення

удовлетворённо

задаволена, здаволена

удовлетворённость

задаволенасць

удовлетворённый

задаволены, здаволены, забяспечаны, задаволены, здаволены, см. удовлетворить

удовлетворительно

здавальняюча, задание выполнено удовлетворительно — заданне выканана здавальняюча здавальняюча, по физике получить удовлетворительно — па фізіцы атрымаць здавальняюча

удовлетворительность

здавальняючасць

удовлетворительный

здавальняючы

удовлетворить

совер. задаволіць, здаволіць, забяспечыць, удовлетворить семенами — забяспечыць насеннем задаволіць, удовлетворить требованиям — задаволіць запатрабаванні здаволіць

удовлетвориться

здаволіцца

удовлетворять

несовер. задавальняць, задавольваць, здавальняць, забяспечваць, удовлетворять провиантским довольствием — задавальняць правіянцкім забеспячэннем задавальняць, удовлетворять предъявляемым требованиям — задавальняць пастаўленыя патрабаванні (адпавядаць пастаўленым патрабаванням) здавольваць