Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)

трещание

трашчанне, трашчанне, см. трещать

трещать

несовер. трашчаць, лёд трещит — лёд трашчыць пол трещит — падлога трашчыць мороз трещал — мароз трашчаў в траве трещали кузнечики — у траве трашчалі конікі песок трещал у него на зубах — пясок трашчаў у яго на зубах кофточка трещит по швам — кофтачка трашчыць па швах трещали автоматы — трашчалі аўтаматы голова трещит — галава трашчыць трашчаць, лапатаць, за ушами трещит — за вушамі трашчыць уши трещат — вушы трашчаць трещать по всем швам — трашчаць па ўсіх швах

трещина

трэшчына, трэшчына

трещинка

уменьш. трэшчынка, трэшчынка

трещотка

жен. трашчотка, трашчотка, трашчотка

трещоточный

трашчотачны

трёпанный

прич. рваны, матляны, трэсены, тармошаны, тузаны, перабіраны, кудлачаны, цяганы, трапаны, см. трепать

трёпаный

прил. трапаны, вытрапаны, патрапаны, падраны, падзёрты, збузаваны, ускудлачаны, раскудлачаны

трёпка

жен. трапанне, бузаванне, ляпанне, см. трепатьлупцоўка, наганяй, чос, задать (дать) трёпку кому-либо — даць дыхту (чосу) каму-небудзь трёпка нервов — матанне (вымотванне) нерваў

трёхактный

трохактовы