надъедать
над’ядацьVerbum
анлайнавы слоўнікРуска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)
надъеденный
над’едзенынадъесть
над’есцінадъязычный
над’язычнынадымить
надыміцьнадындивидуальный
над’індывідуальнынадынтегральный
над’інтэгральнынадышать
надыхаць, много не надышит, недолго надышит — нядоўга працягненадышаться
надыхацца, не надышится (не может надышаться) кто на кого (относиться к кому-либо заботливо, нежно) — не нацешыцца (не можа нацешыцца) хто з каго перед смертью не надышишься погов. — перад смерцю не надыхаешсянаедать
наядаць