случайность
выпадковасцьVerbum
анлайнавы слоўнікРуска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)
случайный
выпадковыслучать
злучаць, злучваць, спароўвацьслучаться
здарацца, трапляцца, надарацца, даводзіцца, см. случитьсязлучацца, злучвацца, спароўвацца, см. случитьсяслучённый
злучаны, спараваныслучившееся
тое, што здарылася, см. случитьсяздарэнне, падзея, прыгода, выпадакслучившийся
які (што) здарыўся, які (што) выпаў, які (што) трапіўся, які (што) адбыўся, см. случитьсяслучить
злучыць, спаравацьслучиться
I совер. здарыцца, выпасці, трапіцца, надарыцца, давесціся, трапіцца, быць, случился здесь друг — трапіўся тут друг (сябар) случилось заночевать в поле — давялося (выпала) заначаваць у полі злучыцца, спараваццаслучка
злучка