рассудок
муж. розум, лишиться рассудка — страціць розум здаровы розум, рассудку вопреки — насуперак здароваму розуму развага, субъективный рассудок — суб’ектыўная развага быть в полном рассудке — быць у поўным розуме любить без рассудка — любіць без памяціVerbum
анлайнавы слоўнікРуска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)
рассудочность
разумовасць, адцягненасць, разважнасць, см. рассудочныйрассудочный
разумовы, рассудочная деятельность — разумовая дзейнасць адцягнены, абстрактны, разважны, рассудочная любовь — любоў без пачуцця, разважная любоўрассуждать
разважаць, он правильно рассуждает — ён правільна разважае рассуждать на всякие темы — разважаць на ўсякія тэмырассуждение
разважанне, без рассуждений — без разважанняў правильное рассуждение — правільнае разважанне пускаться в рассуждения — пачынаць разважацьрассуженный
рассуджанырассуживать
рассуджваць, см. рассудитьрассупоненный
рассупоненырассупонивать
рассупоньвацьрассупониваться
рассупоньвацца