рассорённый
рассыпаны, марна растрачаны, распушчаны, см. рассоритьVerbum
анлайнавы слоўнікРуска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)
рассорить
I рассо’рить пасварыць, II рассори’ть совер. рассыпаць, марна растраціць, распусціцьрассориться
I рассо’риться пасварыцца, II рассори’ться рассыпаццарассортированный
рассартаванырассортировать
рассартавацьрассортировка
рассартаванне, рассартоўваннерассортировывание
рассартоўваннерассортировывать
рассартоўвацьрассортировываться
рассартоўваццарассосанный
разассаны, рассмактаны