распорядительный
распарадчы, распорядительный орган государственной власти — распарадчы орган дзяржаўнай уладыVerbum
анлайнавы слоўнікРуска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)
распорядительский
распарадчыраспорядиться
совер. распарадзіцца, паклапаціцца, выкарыстаць, см. распоряжатьсяраспорядок
распарадак, правила внутреннего распорядка — правілы ўнутранага распарадкураспоряжаться
несовер. распараджацца, клапаціцца, выкарыстоўваць, распоряжаться выделенными суммами — выкарыстоўваць выдзеленыя сумы распараджацца, кіраваць, распоряжаться как у себя дома — распараджацца як у сябе домараспоряжение
распараджэнне, в распоряжение кого-либо — у распараджэнне (веданне) каго-небудзьраспотешить
пацешыць, развесяліцьраспотешиться
развесяліццараспотрошённый
распатрошаны, распатрошаны, растрыбушаныраспотрошить
совер. разг. распатрашыць, распатрашыць, растрыбушыць