Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)

распорядительный

распарадчы, распорядительный орган государственной власти — распарадчы орган дзяржаўнай улады

распорядительский

распарадчы

распорядиться

совер. распарадзіцца, паклапаціцца, выкарыстаць, см. распоряжаться

распорядок

распарадак, правила внутреннего распорядка — правілы ўнутранага распарадку

распоряжаться

несовер. распараджацца, клапаціцца, выкарыстоўваць, распоряжаться выделенными суммами — выкарыстоўваць выдзеленыя сумы распараджацца, кіраваць, распоряжаться как у себя дома — распараджацца як у сябе дома

распоряжение

распараджэнне, в распоряжение кого-либо — у распараджэнне (веданне) каго-небудзь

распотешить

пацешыць, развесяліць

распотешиться

развесяліцца

распотрошённый

распатрошаны, распатрошаны, растрыбушаны

распотрошить

совер. разг. распатрашыць, распатрашыць, растрыбушыць