Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)

разонравиться

перастаць падабацца

разопревание

разаправанне

разопревать

разаправаць

разопревший, разопревший

разапрэлы

разопреть

разапрэць

разор

муж. разг. разбурэнне, разарэнне, см. разорять

разораться

раскрычацца

разорванный

разадраны, раздзёрты, разарваны, адарваны

разорвать

совер. разадраць, раздзерці, разарваць, разорвать верёвку — разарваць вяроўку разорвать связи перен. — разарваць сувязі чтоб тебя разорвало — каб цябе разарвала

разорваться

разадрацца, раздзерціся, разарвацца, хоть разорвись! — хоць разарвіся!