Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)

проулочный

правулачны

проурчать

совер. разг. прабурчаць, забурчаць, прагурчаць, загурчаць, правуркатаць, завуркатаць, прабурчаць, прагурчаць, правуркатаць

проутюженный

прапрасаваны

проутюживание

прапрасоўванне

проутюживать

прапрасоўваць

проутюживаться

прапрасоўвацца

проутюжить

прапрасаваць

проученный

правучаны

проучивать

правучваць

проучить

правучыць, проучить шалуна — правучыць дурасліўца он проучил уроки всё утро — ён правучыў урокі ўсю раніцу