Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)

преступаться

пераступацца, парушацца

преступить

пераступіць, парушыць, преступить закон — пераступіць (парушыць) закон

преступление

злачынства, совершить преступление — зрабіць злачынства состав преступления — састаў злачынства должностное преступление юр. — службовае злачынства

преступник

злачынец

преступница

злачынка

преступно

злачынна

преступность

злачыннасць

преступный

злачынны

пресытить

совер. уст. перакарміць, абкарміць, перанасыціць, збрыдаць, пацешыцца, здаволіцца, скоро все развлечения его пресытили — хутка усе забавы яму збрыдалі (надакучылі), хутка ўсімі забавамі ён нацешыўся (здаволіўся) да адвалу

пресытиться

наесціся, аб’есціся, перанасыціцца, нацешыцца, здаволіцца, он пресытился всеми развлечениями — ён нацешыўся (здаволіўся) ўсімі забавамі (да адвалу), усе забавы яму збрыдалі (надакучылі)